Brydż sportowy

Brydż sportowy (brydż porównawczy) – gra karciana, sportowa odmiana gry w brydża, w której wynik osiągnięty w danym rozdaniu jest porównywany z wynikami osiągniętymi przez innych graczy rozgrywających to samo rozdanie z tym samym układem kart. Pozwala to ograniczyć element przypadkowości związany z rozkładem kart na rzecz oceny umiejętności graczy. W przeciwieństwie do brydża towarzyskiego, gra nie toczy się w systemie wielorozdaniowych robrów, lecz każde rozdanie stanowi odrębną całość i jest rozliczane indywidualnie.

W brydżu sportowym są dwa podstawowe typy zawodów: mecze i turnieje. W turniejach indywidualnych gracze zmieniają partnerów po każdej rundzie, w turniejach par przez całe zawody partner pozostaje stały a w turniejach teamów grają drużyny składające się z co najmniej 4 a co najwyżej 6 zawodników tworzących podczas kolejnych rund 2 pary. Wyniki poszczególnych rozdań i zawodów mogą być podliczane na wiele sposobów, z których najbardziej typowe to turnieje na zapis maksymalny ("maksy") i mecze na punkty meczowe ("IMPy").

Pierwszy międzynarodowy mecz brydżowy odbył się w 1930, a Polska po raz pierwszy wystąpiła na arenie międzynarodowej w 1957.

Ogólnoświatową organizacją brydża sportowego jest Światowa Federacja Brydża (WBF), w Europie działa Europejska Liga Brydżowa (EBL), a ciałem polskim jest Polski Związek Brydża Sportowego (PZBS).

Brydż wywodzi się od wcześniejszej gry zwanej wistem. W roku 1925 Harold Vanderbilt zmienił zasady gry (wprowadzając na przykład premie za szlema i szlemika). Współczesna wersja brydża sportowego wywodzi się z zasad przez niego opracowanych.

W 1928 roku założono Amerykańską Ligę Brydżową. Pierwszy mecz międzynarodowy odbył się 19 września 1930, brały w nim udział drużyna amerykańska prowadzona przez Ely'ego Culbertsona i angielska której kapitanem był pułkownik Walter Buller z klubu Acol. Mecz zakończył się zwycięstwem drużyny amerykańskiej. Latem 1932 odbył się międzynarodowy turniej, w którym wzięło udział sześć reprezentacji (Holandia, Austria, Anglia, Belgia, Norwegia i Niemcy), po którym powołano do życia Międzynarodową Ligę Brydżową. W 1958 roku założona została Światowa Federacja Brydża. Pierwsza Olimpiada Brydżowa odbyła się w roku 1960.

W połowie lat pięćdziesiątych Alberto Perroux stworzył słynny włoski Blue Team, który zdobył 12 tytułów mistrzów świata i olimpiad. W latach 70 powstała amerykańska drużyna Asy z Dallas, która kilkakrotnie zdobywała mistrzostwo świata. Później już nigdy jeden zespół nie dominował przez kilka sezonów. Utrzymuje się jednak przewaga drużyn włoskich i amerykańskich na najważniejszych zawodach.

Systemy licytacyjne

Licytacja – faza gry w brydża, prowadząca do ustalenia kontraktu.
Licytacja polega na tym, że gracze zgłaszają kolejno swoje odzywki, zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Rozpoczyna rozdający. Gracz ma do wyboru następujące odzywki:
  • spasować
  • przelicytować: zalicytowanie x w dany kolor stanowi zobowiązanie do wzięcia przez parę x+6 lew przy tymże kolorze atutowym. Można zalicytować wtedy i tylko wtedy, gdy licytuje się odzywkę starszą od najstarszej dotychczas zalicytowanej (przy starszeństwie: BA,♠,,,♣). Na przykład, 1♠ jest starsze od 1 (bo piki są starsze od kar), ale 3♣ jest starsze od 2BA (bo 3 > 2).
  • skontrować: jeżeli uważamy, że przeciwnicy nie wygrają zaproponowanego kontraktu, możemy skontrować, czyli podwoić stawkę punktową. W nowoczesnych systemach kontra przyjmuje również znaczenia sztuczne, takie jak kontra wywoławcza, kontra negatywna czy kontra Lightnera.
  • zrekontrować: jeżeli nas skontrowano i uważamy, że wygramy zapowiedziany kontrakt, to możemy zrekontrować, czyli jeszcze raz podwoić stawkę. Rekontra może posiadać również sztuczne znaczenia, przykładem może być rekontra SOS.
Kontry i rekontry mają poważny wpływ na wielkość uzyskanego zapisu.
Licytacja kończy się trzema kolejnymi pasami następującymi po dowolnej odzywce.

Konwencje
Konwencja to umowa dwóch graczy, wedle której zalicytowanie określonej odzywki w określonej sytuacji znaczy coś innego, niżby znaczyło w sensie naturalnym. Przykładem bardzo popularnej konwencji jest tzw. Stayman. Istnieje ogromna ilość konwencji brydżowych. Dozwolone jest stosowanie dowolnych konwencji, jednakże musimy o nich informować przeciwnika, tłumacząc ich znaczenie. Obecna polityka systemowa nie dopuszcza ustaleń wysoce sztucznych konwencji brązowych w większości turniejów par. Można je stosować w turniejach drużynowych z tym, że należy o nich poinformować przeciwnika, oraz dostarczyć ich pełen opis z dużym wyprzedzeniem.

 Systemy licytacyjne

System licytacyjny to zbiór ustaleń pomiędzy partnerami, umożliwiający im lepsze porozumienie się co do ostatecznego kontraktu. Informacje w brydżu mogą być przekazywane wyłącznie za pomocą wybieranych odzywek (wszelkie dawanie znaków ułożeniem rąk, słowami i gestami jest uznawane za oszustwo). Obecnie w Polsce najpopularniejszy jest nasz krajowy system Wspólny Język w różnych odmianach, na świecie popularny amerykański SAYC, często używane są też: Precision czy inne systemy opartne na bazie silnego trefla.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz